Acaciastraat 58 | Nijmegen (oost)

Verloskunde in China

verloskundige China

 

Op uitnodiging van Toen Ping ging ik deze zomer met collega Astrid naar China om een paar trainingen te geven aan verloskundigen en gynaecologen in Peking en Chengde. Toen Ping begreep van ziekenhuismanagers in China dat er veel interesse is in de Nederlandse verloskunde. China is het land waar de meeste keizersneden ter wereld worden gedaan: er worden net zoveel baby’s per keizersnede geboren (46%) als op de gewone wijze. In Nederland ligt het percentage rond 17% (PRN 2013)

Het ligt niet aan de anatomie van vrouwen want nog maar 25 jaar geleden had China een zelfde percentage keizersneden als Nederland. Ook is het blijkbaar geen ingreep om verloskundige problemen voor moeders en baby’s te voorkomen want China scoort niet zo best met de uitkomsten van dit beleid: moeder en kindsterfte zijn er niet de meest slechte ter wereld maar zeker niet goed te noemen. In vergelijking met landen waar economie en inkomsten van inwoners vergelijkbaar zijn (dat is vaak een goede graadmeter voor de stand van de gezondheidszorg) vallen de Chinese uitkomsten tegen. Dus waarom dan zoveel keizersneden?

Wij bezochten een aantal ziekenhuizen in Chengde en Peking. Waaronder ook twee ziekenhuizen die landelijk de beste uitkomsten hebben. Hun keizersnede-percentage ligt rond 30%. Dat is weliswaar nog ruim hoger dan NL maar voor China is het laag. We zijn gevraagd iets te komen vertellen over het Nederlandse model van verloskunde en vooral over hoe wij vrouwen voorlichten, hoe wij omgaan met (psychische) klachten en hoe vrouwen bevallen. Bij de trainingen blijken verloskundigen en gynaecologen veel vragen te hebben over baringshoudingen. We oogsten veel hilariteit als we voordoen hoe een verticale baring gaat in Nederland. We vragen Toen Ping om als pappa op een stoel te gaan zitten. Astrid hurkt steunend op zijn benen. Er wordt gelachen en men maakt foto’s met smartphones. De dokters en verloskundigen stellen dezelfde vragen als toen 30 jaar geleden de baarkruk in Nederland werd geïntroduceerd: scheuren die vrouwen dan niet in en kan je zo wel een knip zetten? We geven antwoord op alle vragen.

Tijdens het bezoek aan de ziekenhuizen wordt veel duidelijk. Verloskundigen hebben weinig te vertellen in China. Ook bij normale baringen hebben gynaecologen de leiding. Prenatale zorg wordt volledig door gynaecologen gedaan die daar eigenlijk geen tijd voor hebben: tijdens een “rustig” spreekuur ziet een arts 10 vrouwen per uur, op een drukke dag het dubbele. Hoe kan je in 3-6 minuten een controle doen én voorlichting geven? Daar komt dan nog bij dat het in China niet gangbaar is dat vrouwen een zwangerschapscursus volgen. Vrouwen hebben geen idee wat de mogelijkheden tijdens de bevalling zijn. Laat staan dat ze keuzes hebben. De autoriteit van artsen lijkt belangrijker dan zijn/haar vermogen om met cliënten te communiceren. Ook op de verloskamers is het dringen. Meestal liggen er meerdere vrouwen op 1 kamer te bevallen met gordijntjes er tussen. Ze worden aangesproken stil te zijn om de anderen niet te storen. Het meenemen van moeder, vriendin of partner is vaak niet toegestaan. De verloskundigen doen hun best maar omdat ze meerdere bevallingen tegelijk begeleiden is er niet veel aandacht en steun voor de vrouwen. Pijnstilling is er meestal niet, alleen bij een keizersnede krijg je verdoving.

Ik ben zelf moeder en wilde liefst natuurlijk bevallen maar ik kan mij goed voorstellen dat ik in zo’n situatie had geroepen om een keizersnede. Dat is wat Chinese vrouwen dus ook doen. Tel daar bij op dat een dokter in China een half uur besteedt aan een keizersnede terwijl een normale baring al snel een paar uur zorg vraagt en de optelsom is snel gemaakt.

Nu staat China voor de wereld en de Wereld Gezondheids Organisatie te kijk als land met de meeste keizersneden en relatief slechte uitkomsten. Chinezen houden niet van negatief te kijk staan. Wel houden ze van aanpakken en dus gaan ze optimistisch aan de slag om hun verloskundige zorg te verbeteren. Er staat veel te gebeuren: meer verloskundigen beter opleiden, betere voorlichting en meer keuzemogelijkheden voor vrouwen, meer zorg door verloskundigen tijdens de zwangerschap én bevalling. Een keizersnede moet door moeders en dokters weer gezien worden als wat het is: een medische ingreep die voor gezonde vrouwen meer risico’s brengt dan een gewone bevalling. Dan moet die gewone bevalling wel het vertrouwen van vrouwen verdienen.

In het nummer 1 ziekenhuis van Peking hebben ze het begrepen: verloskundigen geven voorlichtingsbijeenkomsten en per kamer bevalt één vrouw die haar partner mag meenemen. Vrouwen worden aangemoedigd om te bewegingen en hun eigen houding te zoeken. Nu willen duizenden vrouwen per jaar in dat ziekenhuis bevallen en er is niet genoeg ruimte en personeel om aan de vraag te voldoen. Het zal nog even duren voordat China een vrouwvriendelijke verloskunde beschikbaar heeft voor alle vrouwen. Ik ben benieuwd of de keizersnede-grafiek net zo snel gaat dalen als hij de afgelopen jaren steeg.

Spring naar werkbalk